Jak piszą Odd-Helge Fjeldstad i Bertil Tungodden, naukowcy z norweskiego ośrodka badawczego Chr. Michelsen Institute, w badaniach nad zależnościami między korupcją wśród pracowników administracji fiskalnej, a oszustwami podatkowymi i wpływami z podatków w krajach rozwijających się, podkreślana jest pozytywna rola korupcji.

Jednym z fenomenów czasów komunizmu był zasada, że samochód używany - sprzedawany na giełdzie - był znacząco droższy niż ten, który właśnie zjechał z linii produkcyjnej. W przypadku Poloneza 1500 różnica wynosiła równowartość 5-letnich zarobków. Członkowie nomenklatury co parę lat otrzymywali kupony na samochody, które mogli sprzedać na wolnym rynku, otrzymywali w zamian trzykrotność kilkuletnich zarobków.

Jak podaje "Słownik polityczny Safire'a" przyrostek "gate" jest negatywną etykietką nadawaną wydarzeniom o cechach skandalu. Po aferze "Watergate", kolejnym z sufiksem "gate" był skandal "Winegate" związany z podrabianym winem Bordeaux. Aferze nadano tę samą końcówkę, jednak w obu przypadkach jej zastosowanie miało inne źródło.

Ekonomiści zajmujący się badaniem korupcji uważają, że "korupcja może korumpować". Wyjaśniają tę prawidłowość odwołując się do modelu wielorakiej równowagi korupcji (mulitple corruption equilibrium), który służy do zobrazowania wpływu korupcji na rozpowszechniane się zjawisk korupcyjnych oraz odwrotnie, przeciwdziałaniu korupcji w organizacjach, gdzie jest ona zjawiskiem rzadkim. Model opiera się na założeniu, że skłonność jednostki do angażowania się w praktyki korupcyjne jest uzależniona od tego na ile pozostali członkowie organizacji są skorumpowani.