Artykuł został przygotowany przez
Krzysztofa Jasickiego z Instytutu Filozofii
i Socjologii PAN. Autor zawarł w nim
socjologiczną charakterystykę uwarunkowań
korupcji w Polsce po roku 1989, a więc w
okresie zmiany systemu politycznego i
gospodarczego. Celem opracowania było
zdiagnozowanie zjawiska korupcji na
wysokich szczeblach władzy, wskazanie
przesłanek ustrojowych, instytucjonalnych i
ideowych zjawiska korupcji. W artykule
dokonano definicji pojęcia korupcji, w tym
korupcji na wysokich szczeblach władzy.
Autor przyjął kilka kryteriów - podmiotowe,
przedmiotowe i instytucjonalne - pomocne w
teoretycznym podejściu do zjawiska korupcji
i jej odniesienia do postsocjalistycznej
transformacji ustrojowej. Przedstawia
również konkurencyjne strategie
interpretacji zjawiska, sposoby szacowania
korupcji i jej skalę na obszarze Polski po
1989 roku, odnosząc się również do sytuacji
innych państw postkomunistycznych.
Główna tezą artykułu jest twierdzenie, że
korupcja na wysokich szczeblach władzy jest
integralną częścią transformacji ustrojowej
kraju. Wpływa na to fakt, że w okresach
przejściowych funkcje kontrolne oraz
egzekwowanie prawa ulegają złagodzeniu, a
instytucje do tego powołane są często
likwidowane.
Autor artykułu bazując m.in. na raportach
NIK, opracowaniach organizacji
pozarządowych, literaturze, opiniach
badaczy polskich i zagranicznych, stwierdza
zależność między postsocjalistyczną
transformacją ustrojową a korupcją,
zwracając uwagę na strukturalną słabość
państwa.