Pierwszą instytucją powołaną jako niezależna agencja odpowiedzialna za zwalczanie i zapobieganie korupcji było Biuro Wykrywania Praktyk Korupcyjnych powstałe w Singapurze w 1952 roku.

Efektywność działania instytucji powołanych sensu stricte do zwalczania korupcji zależy od wielu czynników, takich jak ich umiejscowienie w hierarchii systemu organów ochrony prawnej, organizacja wewnętrzna, uwarunkowania społeczno-polityczne, tj. dostępność zasobów finansowych i wyspecjalizowanej kadry oraz poziom niezależności danej instytucji.

Jako jednen z kluczowych czynników wpływających na funcjonowanie instytucji jest zapewnienie własnej kadry. Liczba pracowników zależy od zadań instytucji, jak i rozmiarów korupcji na obszarze jej działania i waha się od 1300 w Hongkongu, ponad 100 w Botswanie i Nowej Południowej Walii, do ponad 30 w Chorwacji i Hiszpanii.

Nie wszystkie agencje nadają pracownikom status pracownika służby cywilnej. Niektóre np. w Hongkongu korzystają z urzędników na kontrakcie, podczas gdy chorwackie Biuro Powstrzymywania Korupcji i Przestępczości Zorganizowanej nie ma w ogóle stałych pracowników i korzysta z oficerów policji.

W niniejszym dziale opisano wyspecjalizowane instytucje powołane do zwalczania zjawiska korupcji w Polsce i na świecie